Colofon en ... vlasserslied

De informatie in dit thema is hoofdzakelijk afkomstig uit de publieksfolder Vlas, Christien Meindertsma Kavel Gz 59-west (M. Ruiter, eindred.), met teksten van Willem van den Broeke, Karina Leijnse, Nico Out en Antoine Vanhemelrijk. De folder verscheen bij de gelijknamige tentoonstelling in het Zeeuws Museum, november 2011. De tentoonstelling kan nog tot en met 23 september 2012 worden bezocht.
Meer bronnen voor achtergronden en informatie over vlas, vlasteelt en Zeeland zijn te vinden op de pagina Meer weten?

Afbeeldingen

De afbeeldingen zijn voor het merendeel ook opgenomen in bovengenoemde folder. Onder elke foto staat de bron vermeld, en eventueel aanvullende gegevens. Overig beeldmateriaal is vooral afkomstig uit Beeldbank Zeeland (Zeeuwse Bibliotheek).

Afkortingen

Bij de gebruikte afbeeldingen staan soms afkortingen. Deze afkortingen staan voor:
KZGW = Koninklijk Zeeuws Genootschap der Wetenschappen
ZA = Zeeuws Archief
ZB = Zeeuwse Bibliotheek
ZI = Zelandia Illustrata
Uitsnede publieksfolder bij tentoonstelling Vlas in Zeeuws Museum
Uitsnede uit de publieksfolder bij de tentoonstelling Vlas in het Zeeuws Museum - te bezoeken t/m 23 september 2012 (zie onze agenda)
Vlas - Kavel Gz 59-west vanuit de lucht gezien (Zeeuws Museum; foto: Roel van Tour)
Vlas - Kavel Gz 59-west vanuit de lucht gezien (Zeeuws Museum; foto: Roel van Tour)

Vlasserslied

Wijze: 'De purperen hei' / Tekst Leon Herwegh

refrein:
Het vlas geeft ons eten,
het vlas geeft ons kledij
het zaad en het linnen
de lemen daarbij.
Wat is er nog mooier
dan de vlasserij?
Dat is hier op aarde
de hemel voor mij

Als het vlas gaat bloeien,
't is alom bekend,
dan komen de vlassers
in hun element.
Zien dan in de polders
naar die bloemenpracht
en de rechtgeaarde vlasser
zingt dan zacht:

Hij kijkt naar de velden,
naar 't goudgele vlas,
hij is zo verknocht
aan 't edele gewas.
Met bewond'ring ziet hij,
het ontroert hem sterk,
golvend op de wind het vlas:
dat is zijn werk.

En wordt in de oogsttijd
't zware werk geklaard,
rust hij toch niet eer 't vlas
veilig staat bewaard.
Dan wrijft hij de handen,
veegt het eerlijk zweet,
denkt tevree: ik heb mijn tijd
toch goed besteed.

Hij ziet met voldoening
en genoegen rond,
dankt de Allerhoogste
voor die goede grond,
die hem heeft gegeven
welvaart in 't verschiet.
En de vlasser zingt voldaan
zijn oude lied.


Creative Commons Licentie